Klimaatveranderingen oorzaak
van de smeltende Gletsjers?

Klimaat veranderingen oorzaak van de smeltende Gletsjers?

Dat de gletsjers in het diepe zuiden van Zuid-Amerika smelten en jaarlijks zoveel smelten dat het bijna met het blote oog zichtbaar wordt, is geen nieuws meer. Op de patagonische ijsvelden smelt jaarlijks zoveel ijs dat de Rijn een half jaar nodig zou hebben om het smeltwater naar de zee af te voeren. Greenpeace heeft besloten een afvaardiging naar dit gebied te sturen om de mensheid wereldwijd op de hoogte te houden van deze verandering.

Asdraaiing

De constatering op zich heeft volgens Greenpeace met klimatologische veranderingen te maken maar volgens ons met de asdraaiing die eveneens aan de orde is. Derhalve is het logische gevolg dat de polen anders komen te liggen en daardoor als vanzelf het klimaat gaat wijzigen. Daar waar de nieuwe polen ontstaan zal het kouder worden en waar de polen eerst waren zal het warmer worden waardoor de ijskappen smelten en elders ijskappen zullen ontstaan. Voor ons is het goed denkbaar, weliswaar niet zo extreem als in de film ‘The day after tomorrow’, dat het op deze wijze zou kunnen veranderen. Maar toch kan de verandering heel snel komen. De as is nu al bezig te draaien en rond het jaar 2011 zou de as in de juiste stand komen te liggen. Onze correspondente in Brazilië, dat onder invloed ligt van de zuidpool, geeft aan dat er daar al een weersverandering merkbaar is. Afgelopen week was de temperatuur daar 17o C terwijl het normaliter daar 40o C is, er is een overgang bezig.

Het zeewaterpeil zal stijgen

Het gevolg van de smelting van de ijskappen is dat het zeewaterpeil zal stijgen, dit is echter niet alleen het probleem. Omdat de as van de aarde straks van het ene op het andere moment op de juiste plaats valt, zullen de nieuwe polen per direct gaan werken en door de enorme magnetische werking ter plekke de lucht en de bodem zo sterk afkoelen dat ook op dit vlak veranderingen kunnen ontstaan van het ene op het andere moment. De KNMI verwacht dit pas over 100 jaar maar volgens Omnicumeense verwachtingen zal dit al sneller zijn.

Kop niet langer in het zand steken!

Ook het Pentagon heeft er al op gewezen in een uitgelekt rapport dat verschenen is in de Telegraaf, u treft het artikel in dit blad aan. Ook persbureau reuter heeft er melding van gemaakt en bij National Geografic worden er aardig wat documentaires aan gewijd. Dit alles is niet voor niets en wij kunnen onze hoofden niet langer in het zand steken. Wij hebben het hier niet over spookverhalen maar over een biologisch feit dat één keer in de 5600 jaar plaatsvindt.

De asdraaiing heeft nog meer gevolgen want de scheur in de oceaan zal zich gaan sluiten waardoor magma een andere weg gaat vinden en de zee hoog opgezweept zal worden in torenhoge golven en op hardhandige wijze zullen neerslaan op de verschillende kusten. Dit zal gevolgen hebben voor vele kuststreken niet alleen die van Nederland maar ook die van New York bijvoorbeeld.

Volgens Omnicumeense gegevens is, half oktober van het jaar 2004, de as voor het laatst wat bijgedraaid tot de grote draaiing over een aantal jaren. Nu gaan langzamerhand de klimatologische veranderingen plaatsvinden in de zeeën, op de aarde en in de lucht. De druk zal overal veranderen omdat de polen zich al hebben verplaatst voor een deel.

Smeltende ijsmassa’s overal ter wereld

De uitgestrekte ijsvelden van Patagonië zijn de snelst smeltende ijsmassa’s ter wereld. De laatste zeven jaar is hier al zo’n 300 kubieke kilometer ijs gesmolten. De ijsvelden, iets groter dan de helft van Nederland, liggen in het zuidelijk chili en Argentinië. Het smelten gaat hard. Zo is de Grey gletsjer in het nationaal park Torres del Paine de afgelopen acht jaar twee kilometer gesmolten. Het gesmolten ijs dat in de zee en de meren van Patagonië afbrokkelt, zorgt voor 10 % van het totale wereldwijde stijging van de zeespiegel door gletsjers.

Niet alleen in het diepe Zuid- Amerikaanse zuiden smelten de gletsjers in een rap tempo, wereldwijd laten de meeste gletsjers hetzelfde plaatje zien. Zo zal de beroemde Afrikaanse berg kilimanjaro in twintig jaar haar ijskap verloren hebben. De Bering gletsjer in Alaska is de afgelopen eeuw 130 vierkante kilometer kleiner geworden en op sommige plaatsen 130 meter dunner. In de Spaanse Pyreneeën zijn als sinds 1980 geen gletsjers meer en naar verwachting zullen de gletsjers in het oostelijk en centraal Himalaya-gebied in 2035 verdwenen zijn.

Voor hen die afhankelijk zijn van dit ijs voor drinkwater en irrigatie van hun landbouw kan het erg onplezierig worden wanneer zij niet vroegtijdig voorzieningen gaan treffen. Wetenschappers voorspellen deze eeuw een stijging van de zeespiegel tussen de 15 centimeter en 1 meter. Volgens Omnicumeense gegevens zal dit, zeker tijdelijk door de vloedgolf, vele malen hoger zijn doordat de ommekeer op het laatste moment ‘ineens’ zal plaatsvinden, daarna zal de zee zich weer terugtrekken, op sommige plaatsen blijft het bestaan. Zij schrijven voorts dat als het water boven de anderhalve meter stijgt er in Bangladesh al 17 miljoen mensen in gevaar komen en dan spreken we nog niet over Nederland.

Ons bekken voor zoet water komt in gedrang

Volgens de Omnicumeen is de grootste oorzaak van het smelten van de gletsjers niet alleen de draaiing van de as. Als gevolg van die draaiing, zal het klimaat veranderen en zal het in Nederland warmer worden. Ook in biologisch opzicht verandert daar ter plekke veel. Niet alleen doordat zoet water met zout water wordt vermengd, maar ook koud water met warmer water, waardoor de stromingen in de zee zullen veranderen. Het kan in de overgangstijd ook tijdelijk kouder worden, maar daarna zal het zich stabiliseren.

Volgens anderen, smelten de gletsjers door het steeds warmer wordende wereldklimaat door de gigantische hoeveelheden kolen, olie en gas, die wij verstoken. Daarbij komen broeikasgassen, die de atmosfeer op de aarde verwarmen vrij en is er sprake van het z.g. broeikaseffect. Naast het verdwijnen van de gletsjers zijn wereldwijd ook andere gevolgen van het opwarmende klimaat te voelen. Droogtes zullen vaker voorkomen en in meer ernstige vormen, dat geldt ook voor stormen en overstromingen. Volgens de verenigde Naties moet het broeikasgas verminderen. In 2050 zal het met 80 procent verminderd moeten zijn want anders zal de klimaatverandering gevaarlijke vormen aannemen. Het is nog niet te laat, veel sneller dan nu zal men met andere technieken aan de slag moeten gaan b.v. zonne-energie, waterkracht, windkracht en biomassa. Hiermee kan men duurzame schonen energie krijgen, die de vervuilende fossiele energie moet gaan vervangen.

Volgens de Omnicumeen is dit slechts een klein deel van het probleem en wij menen dat hetgeen hier boven vermeld wordt niet alleen aan de orde is. Het probleem ontstaat doordat de as van de aarde al langzaam aan het wijzigen is, dat weten wij omdat wij dat hebben kunnen zien en ons is meegedeeld want dit is onder andere de reden van het probleem waar een deel van de mensheid voor is gekomen. Bij iedere wijziging van de as komen veranderingen in de draaiingen van de energie en de lucht voor die voor problemen van het water zorgen.

Door de draaiing van de energie met lucht (waarin het vocht zit) komt er een soort centrifugale kracht op gang, het water wordt als het ware uit de cirkelbeweging gedrukt en komt met kracht buiten de cirkel terecht, hierdoor kunnen harde plensbuien ontstaan met krachtige grote druppels en door afkoeling van de lagen die eerst warmer worden ontstaat er veel langduriger regen dan voorheen. De energie zal zorgen voor bliksem en luchtdraaikolken, water en energie draaikolken. (dikke baan van bliksem) Sommigen noemen deze kolken ook vortexen. Soms is de massa van vervuilde lucht, met materialen die door de vortexen in de lucht zijn opgenomen zo groot, dat de draaiende lucht zwart kan zien van het stof, vermengd met vocht.

Laten wij niet vergeten dat de situatie zo bedoeld is en dat wij onder dit natuurlijk fenomeen niet uitkomen maar dienen haar te accepteren omdat dit een normale gang van zaken is binnen een periode van 5600 jaar. Wij weten echter dat dit gaat komen en kunnen voorzorgsmaat-regelen nemen door weg te gaan van de kusten, niet bij vulkanen in de buurt te gaan wonen en zorg te dragen voor grote hoeveelheden zoet drinkwater dat wij op natuurlijke wijze uit de grond kunnen halen. Sla zo veel mogelijk putten van zoet water, zorg dat huizen goed verankerd staan en niet kunnen wegspoelen doordat de bovenlaag van aarde wegspoelt. Tegen de kracht van de natuur zijn wij mensen niet opgewassen, wat binnen ons vermogen ligt zullen we kunnen toepassen en voor de rest is het afwachten. De Omnicumeen die zich ten tijde van dit fenomeen op de aarde bevindt zal zijn opdrachten krijgen omdat dit tevens de grootste opruiming van negativiteit betekent sinds aller tijden na de schepping van de aarde. De aarde vergaat niet maar verplaatst zich alleen. Mensen dienen dit te weten om zich geestelijk te kunnen aanpassen, omdat het soms zal lijken alsof het ‘t einde is.

Er is zeker planmatige aanpak nodig om een ieder voor de toekomst te voorzien van drinkwater omdat de gletsjers 70% van het zoete water in zich hebben dat wij mensen op de aarde drinken nu stroomt het zoete water de zoute zee in, waardoor ter plekke ook veranderingen ontstaan in de biologische wereld, in die zin is er reden tot ongerustheid. Wij zullen voorzorgsmaatregelen moeten nemen ter vervanging van elektra, en onze overlevingskansen zo groot mogelijk te maken. Alle kerncentrales uit de kuststreken te verwijderen om deze reden zodat er geen rampen gebeuren op dit gebied, want dat is niet nodig.

Media

  • 24 februari 2004 Rapport Pentagon uitgelekt (Bron: onbekend)

AMSTERDAM, dinsdag 24 februari 2004
De laatste dagen van Nederland zijn volgens het Pentagon geteld. Hevige stormen zullen binnen drie jaar de zeeweringen verwoesten en grote delen van ons land onbewoonbaar maken. Den Haag zal tot een spookstad verworden zijn.

Dit is een stukje uit een artikel dat geschreven is naar aanleiding van een uitgelekt rapport van het Amerikaanse Ministerie van Defensie over de gevolgen van klimaatverandering. Zij waarschuwen voor deze op handen zijnde catastrofe. Het rapport houdt rekening met desastreuze gevolgen overal ter wereld. Door de klimaatveranderingen kunnen binnen twintig jaar miljoenen mensen om het leven komen bij natuurrampen en oorlogen. Naast Den Haag zullen ook andere grote Europese steden onder water komen te staan. Het klimaat in het druilerige Groot-Brittannië zou in 2020 op dat van Siberië lijken. Het rapport waarschuwt voor deze klimaatsverandering opdat deze een bedreiging kan zijn voor de internationale stabiliteit waardoor internationaal terrorisme zou kunnen ontstaan. Toekomstige oorlogen zouden daarna eerder gevoerd worden omtrent overleving dan over ideologie of nationale eer.

  • 24 september 2004 Snelle opwarming noordpool en zuidpool (Bron: Reuters, 21 en 24 september 2004)

Vrijdag 24 september 2004
Op de eilandengroep Spitsbergen, vlak onder de Noordelijke IJszee, zijn mosselen gevonden. Normaal gesproken geven mosselen de voorkeur aan de warmere wateren van Frankrijk en de Oostkust van de Verenigde Staten. Wetenschappers noemen de aanwezigheid van mosselen in het Hoge Noorden een zeer goede aanwijzing dat het klimaat snel verandert.

De noordpool is van alle regio’s op aarde het gebied dat het snelst warmer wordt. De witte ijskap smelt, waardoor de diepere grond- of waterlagen worden blootgesteld. Deze zijn donker van kleur en houden de zonnewarmte veel beter vast dan de permanente witte sneeuwlaag die het zonlicht juist weerspiegelt.

Ook op de zuidpool doen zich de effecten van klimaatverandering merken. In januari 1995 en maart 2002 braken al twee enorme stukken van de Larsen-ijsplaat af voor de kust van de Weddellzee. Grote gletsjers, die in het verleden uitkwamen op de ijsplaat, stromen nu recht in zee. Dit doen ze acht keer zo snel dan in het verleden, waardoor de zeespiegel stijgt.

De gevolgen van het eventuele wegvallen van de Larsen-ijsplaat zijn relatief onbetekenend. Als de veel uitgestrektere Ronne- en Ross-ijsplaten echter beginnen te scheuren, zou de zeespiegel wereldwijd in één keer met bijna vijf meter kunnen stijgen. Wetenschappers beschouwen de afbrokkeling van de Larsen-ijsplaat dan ook als “miniatuur-experiment” voor wat mogelijk komen gaat.